Moja dewiza:
Prawda jest trudna, ale najprostsza.
Główna cecha mojego charakteru:
Sympatyczność, dążenie do zgody.
Ludzkie cechy, które są dla mnie najważniejsze:
Szczerość, spójność, otwartość.
Co cenię najbardziej u przyjaciół:
To, że nawet jeśli nie mamy stałego kontaktu, to zawsze witają mnie z otwartymi ramionami.
Moja główna wada:
Niepewność, lenistwo.
Moja główna zaleta:
Kreatywność.
Moje ulubione zajęcie:
Bycie w podróży.
Moje marzenie o szczęściu:
Mądra równowaga między czasem dla siebie, dla innych i dla świata.
Co byłoby moim największym nieszczęściem:
Utrata wszystkich bliskich.
Kim chciałbym być gdybym nie był tym, kim jestem:
Fotoreporterem wojennym.
Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk:
Może nie obsesyjny, ale śmierć żony.
Kiedy kłamię:
Od razu widać to na mojej twarzy.
Słowa, których używam:
Czasami nie są w stanie odzwierciedlić tego, co mam na myśli.
Ulubieni bohaterowie literaccy, filmowi i historyczni:
Major Richard Dick Winters (Kompania Braci, oczywiście prawdziwa postać), Józef Poniatowski, Tywin Lannister.
Ulubieni bohaterowie życia codziennego:
Marzenie z dzieciństwa – strażnicy leśni, fotoreporterzy wojenni.
Czego nie cierpię ponad wszystko:
Wmawiania mi czegoś, czego nie zrobiłem.
Dar natury, który chciałbym posiadać:
Spowalnianie czasu, ekstremalne opanowanie emocji.
Jak chciałbym umrzeć:
Szybko i po mojej żonie, a najlepiej razem z nią.
Czego chciałbym dokonać:
Zmienić choć trochę świat, rzeczywistość, w której się obracam.
Błędy, które najłatwiej wybaczam:
Do których sprawca się przyznaje.
Jaki dźwięk kocham:
Szum morza.
Jakiego dźwięku nie cierpię:
Zderzenia samochodu.
Co chciałbym usłyszeć od Boga u bram raju:
Dobra robota.
Piotr Wiśnioch (urodzony 16.06.1983 r. w Warszawie)
W ZHR od 1995 roku. Najciekawsze momenty to drużynowy gromady zuchów (7 WGZ Nieustraszeni Żeglarze), referent zuchowy Mazowieckiej Chorągwi Harcerzy, Szef Wydziału Zuchowego przy GKH-y (obecnie 3 kadencja). Szczególnie dobrze wspominam funkcje komendantów kilkunastu kursów metodycznych i instruktorskich.
Prywatnie – mąż hm. Anny Sampolskiej-Wiśnioch z Łódzkiej Chorągwi Harcerek, dla której przeprowadziłem się z Warszawy do Łodzi.
Projektuję i realizuję gry miejskie razem z firmą ZebraProjekt. Wcześniej przez 5 lat pracowałem w dziale edukacyjnym Muzeum Historii Polski, gdzie zajmowałem się grami edukacyjnymi i szkoleniami dla nauczycieli z niestandardowych form nauczania.
Absolwent Dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim – specjalizacja fotograficzna.
(wypowiedzi zebrał: Piotr Papieski)
