Dnia 11 listopada 2010 r. o godz. 18:00 rozpoczęła się długo oczekiwana Konferencja „Harcerstwo a Niepodległość” w Miejskim Punkcie Kultury „Prexer”. Zanim się jednak zaczęła nie mogliśmy uwierzyć, że zebrała ona tak wielu uczestników. Jej gośćmi poza prelegentami: dr Krzysztofem Jurkiem, hm. Agnieszką Rytel, hm. Grażyną i Jackiem Broniewskim, Radosławem Petermanem i hm. Radosławem Podogrockim byli przyjaciele harcerstwa – samorządowcy, politycy, rodzice, byli i obecni instruktorzy i przedstawiciele łódzkich władz Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej oraz Związku Harcerstwa Polskiego, a także liczna rzesza harcerzy. Zaszczyciła nas też obecna Drużyna Rzeczypospolitej – 3 Niedrzwicka Drużyna Harcerzy, która przybyła z centralnych obchodów Święta Niepodległości w Warszawie, docelowo na Grę Miejską.
Na samym początku po przejściu trudnej próby pomieszczenia wszystkich uczestników, których było ponad 150 osób i rozdaniu im najnowszego specjalnego numeru pisma Łódzkiej Chorągwi Harcerzy ZHR „Wywiadowca” (przygotowanego przez hm. Sebastiana Grochalę), doszło do bardzo miłego akcentu. Było nim wręczenie odznaki „Zasłużony dla ZHR” Panu Krzysztofowi Dudkowi – Dyrektorowi Narodowego Centrum Kultury, które już trzeci rok wspiera nasze nowatorskie sposoby świętowania Święta Niepodległości.
Następnie przystąpiliśmy do wysłuchania wystąpień organizatora Konferencji
hm. Michała Stasiaka na temat początków harcerstwa na Ziemiach Polskich i dr Krzysztofa Jurka o nowoczesnym patriotyzmie w harcerstwie lat 1920-1939. Autor książki „Lilijka i Łódka” przekazał kilka mało znanych faktów dotyczących harcerstwa tamtych czasów (łącznie z jego dość sporym uzależnieniem od władzy państwowej). Konkluzja była nader optymistyczna – harcerstwo dwudziestolecia międzywojennego zyskało w społeczeństwie duże poważanie i było traktowane jako ruch elitarny, który potrafił odczytywać „znaki czasu”.
Następnie uczestnicy mieli okazję wysłuchać kilku piosenek harcerskich w brawurowym wykonaniu zespołu muzycznego, którego liderami byli phm. Maria Broniewska i pwd. Damian Marchlewicz. Po rzęsistych oklaskach wysłuchaliśmy prelekcji na temat harcerstwa po II wojnie światowej, które po szybkiej reaktywacji i bujnym rozwoju lat 1945-46, w których osiągnęło liczebność ponad 300 tys. Członków, było następnie coraz bardziej przywłaszczane przez władzę komunistyczną, aż do likwidacji ZHP w roku 1950. Dh Agnieszka w bardzo ciekawy sposób przybliżyła nam czasy, które do niedawna stanowiły białą plamę w historii harcerstwa.
Dh Broniewscy bardziej w formie gawędy i osobistych, niezwykle ciekawych
wspomnień opowiedzieli uczestnikom o powstaniu Kręgów Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego (KIHAM) oraz o konspiracji harcerskiej lat 80-tych. Szczególnie młodsi uczestnicy mieli okazję poznać przyczyny powstania ZHR. Niestety akcenty wystąpienia nie doceniły dużego wkładu w zjednoczenie i obecny stan ZHR, ze strony drugiej organizacji powstałej w 1989 r. – ZHP 1918. Tym bardziej, że Łódź jest jednym z nielicznych miast w Polsce, gdzie oba nurty niepokornego harcerstwa były równie silne i potrafiły tak szybko i sprawnie się zjednoczyć. Atutem wystąpienia Dh Broniewskich była bardzo ciekawa prezentacja z licznymi zdjęciami, ale również rozdane wśród uczestników materiały i artykuły historyczne.
Pan Radosław Peterman przybliżył uczestnikom metody rozpracowywania łódzkiego harcerstwa przez służby organy bezpieczeństwa w okresie PRL przede wszystkim w latach 80-tych. Okazuje się, że SB bardzo interesowało się niepokornymi instruktorami, mając niestety swoich informatorów i współpracowników w samym ZHP. Działania operacyjne bezpieki miały poważny i groźny charakter, ale na szczęście nie doprowadziły do likwidacji środowisk, które kultywowały tradycję prawdziwego harcerstwa.
Ostatnim z prelegentów był naczelnik harcerzy ZHR hm. Radosław Podogrocki, który jak sam stwierdził, choć do futurologów nie należy zmierzył się z tematem: harcerstwo wobec wyzwań współczesności. Bardzo mocno nawiązał do realnych osiągnięć harcerstwa lat 20-tych i 30-tych, których miernikiem okazała się służba podczas wojny i po jej zakończeniu, aż do najwyższego oddania własnego życia. Harcerstwo, które posiada świetną metodę i program wciąż musi poprawiać swoją organizację, aby mieć większe przełożenie na polską młodzież. Bo to właśnie sfera idei wynikającej z Prawa Harcerskiego, jest tym, co musimy zaszczepić we współczesnym społeczeństwie, w wymiarze służby publicznej i wobec zagrożeń cywilizacyjnych.
Na zakończenie naszego spotkania organizatorzy wręczyli drobne upominki, a następnie wszyscy odśpiewaliśmy „Modlitwę Harcerską”, choć to dla większości nie był jeszcze koniec, gdyż nieformalne rozmowy i wspólne wspomnienia trwały jeszcze bardzo długo. Konferencja została w całości zarejestrowana a dwóch fotografów zadbało o uchwycenie jej najciekawszych momentów oraz wszystkich znakomitych prelegentów i gości. Harcerki z 3 Łódzkiej Drużyny Harcerek zadbały o „coś dla ciała” – upiekły pyszne ciasta i przygotowały poczęstunek wraz z zimnymi i ciepłymi napojami w sali obok konferencji. Wielkie brawa dla organizatorów. Tak trzymać!
KrAd
Zapraszamy do odwiedzenia galerii zdjęć.
Oprócz tego prezentujemy nagrania:
Oraz konferencyjni czasoumilacze:
