Płonie ognisko i szumią knieje

Treści tej pieśni przypominać nie trzeba. Każde ognisko drużyny zaczynają jej słowa. Nie tak dawno „odkryłem” jej ostatnią zwrotkę „Gaśnie ognisko i szumią drzewa…” W mojej drużynie śpiewana w latach 1993-1996. Potem słowa tej zwrotki ustąpiły miejsca innym piosenkom (głownie poezji śpiewanej i szantom). Dziś pragnę zamieścić na łamach „Wywiadowcy” słowa pieśni „Płonie ognisko„, które wygrzebałem z  „odręcznie” pisanego śpiewnika.
Drogi druhu drużynowy, jeśli dotarłeś do tego działu proszę, abyś przy najbliższej okazji (podczas kominka lub ogniska) zaśpiewał wraz z drużyną całą pieśń, która od czasów międzywojennych jest obecna wśród harcerzy.

Płonie ognisko i szumią knieje,
Drużynowy jest wśród nas.
Opowiada starodawne dzieje,
Bohaterski wskrzesza czas.

O rycerstwie spod kresowych stanic,
O obrońcach naszych polskich granic,
A ponad nami wiatr szumny wieje,
I dębowy huczy las

Płonie ogień jak serca gorący,
Rzuca w niebo iskry gwiazd.
Jedna przeszłość i przyszłość nas łączy,
Szumi wokół ciemny las.

W blasku iskier jawi się historia,
Tyle zdarzeń miało barwę ognia.
Przy ognisku zasiadły wspomnienia,
Dziejów kraju uczą nas.
lub
(A dokoła jak Polska szeroka,
Płoną ognie młodych serc.)

Już do odwrotu głos trąbki wzywa,
Alarmując ze wszech stron.
Wstaje wiara w ordynku szczęśliwa,
Serca biją w zgodny ton.

Każda twarz się z uniesienia płoni,
Każdy laskę krzepko dzierży w dłoni,
A z młodzieńczej się piersi wyrywa,
Pieśń potężna pieśń jak dzwon.

Gaśnie ognisko i szumią drzewa,
Spojrzyj weń ostatni raz.
Niech ci w duszy radośnie zaśpiewa,
Że na zawsze łączą nas:

Wspólne troski i radości życia,
Serc harcerskich zjednoczone bicia.
I ta przyjaźń najszczersza na świecie,
Którą Bóg połączył nas.