Moja dewiza:
Im więcej mówisz, tym masz mniej czasu na pracę
Główna cecha mojego charakteru:
Upór
Ludzkie cechy, które są dla mnie najważniejsze:
Optymizm, zaangażowanie, pracowitość
Co cenię najbardziej u przyjaciół:
lojalność
Moja główna wada:
czasem słomiany zapał
Moja główna zaleta:
zaangażowanie
Moje ulubione zajęcie:
majsterkowanie
Moje marzenie o szczęściu:
dożyć starości na dużej farmie poza miastem z gromadką wnucząt u boku
Co byłoby moim największym nieszczęściem:
takie pytania pomijam
Kim chciałbym być gdybym nie był tym, kim jestem:
zawsze sobą
Co wzbudza we mnie obsesyjny lęk:
bezradność
Kiedy kłamię:
tylko kiedy muszę
Słowa, których używam:
Dzień dobry, dziękuję, przepraszam
Ulubieni bohaterowie literaccy, filmowi i historyczni:
Pan Wołodyjowski
Ulubieni bohaterowie życia codziennego:
Dzieci
Czego nie cierpię ponad wszystko:
lenistwa
Dar natury, który chciałbym posiadać:
latanie
Jak chciałbym umrzeć:
szybko
Czego chciałbym dokonać:
czegoś wyjątkowego
Błędy, które najłatwiej wybaczam:
takie, których ktoś żałuje
Jaki dźwięk kocham:
„kocham Cię tato”
Jakiego dźwięku nie cierpię:
klaksonu
Co chciałbym usłyszeć od Boga u bram raju:
Cześć, Kozik. Dobrze, że wpadłeś, bo jest trochę rzeczy do zrobienia…
Przemysław Koziński (ur. 31.07.1979 r.) w ZHR od wielu lat i na wielu funkcjach, obecnie w rezerwie.
Redakcja Wywiadowcy pragnie dodać, że Przemek wywodzi się z 28 ŁDH, był zastępowym, przybocznym, drużynowym zuchowym i harcerskim, szczepowym Szczepu „Myśli Braterskiej”, członkiem Komisji Rewizyjnej Okręgu, organizatorem i kwatermistrzem wielu obozów harcerskich.
