Odszedłeś tak nagle, po cichu, bez słowa,
Nawet nie zdążyłem za wszystko Ci podziękować.
Za wspólne wyjazdy, kursy, biwaki, obozy,
Za rywalizację, za naukę, czasem chwile zgrozy.
Za to, że Szaniec był chłopakami Stacha,
Za to, że zawsze przy Tobie można się było zmachać,
Za wspólne biegi, Twoje gawędy przy ogniskach,
Kiedy każda historia wydawała się tak bliska,
Za żywiołowość, wzór do naśladowania,
Za każdą odpowiedź na wszystkie pytania,
Za tak wiele dobrych słów, za wszystkie też ostre,
Za to, że w każdym widziałeś brata i siostrę.
Tak ciężko uwierzyć w to, że Cię już tutaj nie ma,
Pewnie tam masz coś ważnego do zrobienia,
Odszedłeś niespodziewanie do tej piękniejszej krainy,
Ale jestem pewien, że kiedyś się zobaczymy.
