„Rozproszy nas kiedyś życie na wszystkie strony ,
zapomnimy kiedyś nazwiska obecnie w gromadę skupionych, zatrą się w pamięci twarze.
Ale to, co łączy nas dzisiaj, pozostanie – Drużyna Imienia Wielkiego Harcerza!”
przyboczny XV ŁDH Stefan Styczyński
XV Łódzka Drużyna Harcerzy „Zielony Płomień” im. Andrzeja Małkowskiego to przede wszystkim drużyna z ogromem historii i tradycji na swoim karku. Jej dzieje bowiem rozpoczynają się z dniem 15 listopada 1920r, kiedy to po raz pierwszy młodzi ludzie żądni przygód rozpoczęli swoje harcowanie. Założycielem oraz pierwszym jej drużynowym był człowiek nietuzinkowy – sam rektor A.M. w Łodzi – prof. dr hab. Tadeusz Pawlikowski. Co pokierowało go do stworzenia drużyny, czy przypuszczał on ,że właśnie dziś, blisko 90 lat od pierwszej zbiórki, lat przyodzianych w wojny i przemiany polityczne, drużyna dalej będzie pełniła swoja służbę na rzecz młodzieży oraz społeczeństwa Polskiego? To wszystko zostanie już jego słodka tajemnicą i tego się raczej nie dowiemy – ale jedno jest pewne: zrobił On kawał dobrej roboty! To przede wszystkim dzięki niemu możemy się szczycić z niewyobrażalnej ilości proporcy ,które są dowodem rzetelnej harcerskiej działalności przez cały okres jej istnienia. Wisząc u nas w harcówce przypominają nam tych wszystkich którzy tak jak my dziś zostali połączeni węzłem przyjaźni i wspólnie przeżytymi przygodami.
W posiadani swojej drużyny mamy licznych bohaterów wojennych. Moment wybuchu II Wojny Światowej zastał harcerzy starszych z drużyny zmobilizowanych i czekających na dalszy rozwój wydarzeń. W wyniku działań zbrojnych tzw. kampanii wrześniowej śmierć poniósł m.in. Władysław Pater oraz Henryk Korpiak. Część harcerzy, która przeżyła włączyła się w konspiracyjną działność Szarych Szeregów i weszła w skład kompanii łączności AK pod dowództwem Stanisława Sapoty. Również swoją chlubną historie mamy w czasie walk Powstania Warszawskiego, druh Jerzy Kamiński brał bowiem udział w pertraktacjach dotyczących kapitulacji Żoliborza i ewakuacji ludności walczącej stolicy. Wydarzenia powojennej rzeczywistości także spowodowały, że harcerze z drużyny nie byli w stanie pogodzić się ze zmianami zachodzącymi w Polsce i harcerstwie, którego członkami byli. Na jesieni 1949 r. ówczesny drużynowy Andrzej Szletyńki wstąpił do tajnej organizacji, której celem było rozpowszechnienie wśród społeczeństwa informacji o zbrodni katyńskiej. Za swoją działalność on i Zdzisław Orłowski zostali skazani na wieloletnie więzienia. W latach późniejszych opozycję niepodległościową włożył także Andrzej Ostoja – Owsiany.
Po II wojnie światowej w wyniku zmian ustrojowych ZHP stopniowo przekształcane było w młodzieżówkę jedynej właściwej partii, co skutkowało nie tylko zmianą ideałów wedle których miała być wychowywana młodzież, ale też szeregiem patologii w organizacji.. Kiedy w latach osiemdziesiątych pojawiły się w harcerstwie ruchy postulujące powrót do tradycji i ideałów harcerstwa przedwojennego, instruktorzy XV zdecydowali się w nich uczestniczyć. Kiedy w roku 1989 instruktorzy działający w tych ruchach zdecydowali założyć nową organizację – Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej, XV ŁDH przeszła do tej organizacji.
Historia historią a o ile różni się drużyna sprzed wojny, z tą dzisiejszą? Jest to trudne do zmierzenia. Pewnie różni się co najmniej tak samo, jak świat. Dziś świat gna do przodu, gubią się gdzieś ideały, które jeszcze 60 – 70 lat temu były na pierwszych stronach gazet. W drużynie jednak staramy się, aby ten duch, w którym żyli nasi dziadkowie był w Nas.
Drużynę wyróżnia również fakt posiadania swojego własnego sztandaru, który ostał się po swojej burzliwej historii którą możecie przeczytać w artykule hm. Grażyny Broniewskiej
Bohaterem drużyny jest Andrzej Małkowski – założyciel i twórca skautingu na ziemiach Polskich. Dlaczego właśnie Andrzej Małkowski? Ano dlatego, iż jest to sylwetka która była w pierwszych dniach istnienia drużyny przykładem do naśladowania i jest nim obecnie. Owym bohaterem zostaliśmy zainspirowani do stworzenia obrzędowej sprawności drużyny zwanej również ‘małkowszczakiem’. Ma on trzy poziomy wtajemniczenia – granatowy, zielony oraz czerwony.
Nie wypada nie dodać ,iż dzięki swojej historii jesteśmy członkami Unii Najstarszych Drużyn harcerstwa Rzeczpospolitej. UNDHR jest Unią najstarszych środowisk harcerskich, które łączy burzliwa historia przemian Ruchu Harcerskiego oraz wspólnie wypracowana wizja dobrej drużyny. UNDHR jest również miejscem spotkania drużyn ZHR i ZHP, w którym wspiera się środowiska w realizacji wizji dobrej drużyny oraz buduje braterstwo ponad podziałami. Do Unii należały drużyny które powstały przed 1921, choć ostatnio Unia rozszerza się o środowiska mogące pochwalić się powstaniem przed II Wojną Światową. Co rocznie odbywa się zlot na którym wszystkie drużyny pojawiają się by wspólnie harcować, spotkać się przy wspólnym ogniu i powymieniać doświadczeniami, które często są bezcenne.
harcerze XV ŁDH
