Kwatermistrzostwo na zlocie i na obozie

Nie codziennie jeździ się drużyną na zloty jubileuszowe. Nie codziennie jeździ się na takie zloty! Myślę, że jego charakter, sposób organizacji, treści programowe stawiają przed drużynami dużo większą konieczność mobilizacji niż weekendowe zloty, które cyklicznie odbywają się w Naszym Związku (np. Zlot „Bratnich Drużyn”, Zlot UNDHR …)

To, że jednostka powinna się do Zlotu przygotować nie ulega wątpliwości. W pierwszej kolejności „zainwestuje” w poprawę jakości swej wiedzy harcerskiej, ale czy tylko to? Temat, który chce poruszyć nie jest chyba do końca dowartościowany. Od lat w Naszym Okręgu mówi się o uporządkowaniu spraw sprzętowych, o zwróceniu wymieszanego sprzętu. Temu zagadnieniu do dziś towarzyszy wiele emocji. Niestety Zlot może ten kryzys pogłębić, albo rozwiązać.

Kiedy 10 lat temu jako 17 latek mój ówczesny Szczepowy i opiekun próby na Harcerza Orlego zaproponował mi bycie kwatermistrzem na czas obozu i zlotu w Lednicy nie zdawałam sobie sprawy z wielkości zadania. A powiem, że Szczep „Zielony Płomień” do którego należę, nigdy z porządkiem sprzętowym większego problemu nie miał. Zlot jednak rządzi się swoimi prawami. Musimy zdać sobie sprawę, że dobytek Naszej drużyny (środowiska) zjeżdża się w jedno miejsce, gdzie jest rozparcelowywany zgodnie z zapotrzebowaniem Zlotu lub Gniazda Chorągwianego. Szczęśliwe te ośrodki, których Gniazda gospodarują się we własnym zakresie. Ale mimo wszystko kocioł mieszania się sprzętu zaistnieje. Już na samym starcie budowania własnego gniazda Wasze namioty rozejdą się między różne jednostki z Chorągwi, które na Zlot przyjadą. Na koniec zaś zostaną wrzucone do jednego transportu, w pośpiechu, często luzem lub w innym worze, a nawet zdekompletowane. Gloria i chwała jeśli pogoda dopiszę, bo jak nie to jego większość będzie mokra. Dlaczego tak pesymistyczny obraz rzeczywistości opisuję? Po to, abyście się nie dali zaskoczyć. „Ja” po blisko 5 latach odnalazłem przegnity namiot, który nie wrócił ze Zlotu X lecia o numerze ZPŁ 17. Tak więc przez 5 lat moje środowisko miało o 1 namiot za mało. Co zatem proponuję?

Każdy z Nas (Was) jedzie tuż przed Zlotem na swój 2 tygodniowy obóz. Na ten obóz Wasze drużyny zabierają przede wszystkim sprzęt pionierski. Co w związku z nim? Warto, aby każdy element skrzyni drużyny lub zastępu miał swojego opiekuna. Aby każdy harcerz z drużyny miał przypisaną określoną ilość młotków, pił, siekier, za którą jest odpowiedzialny (weźcie tyle ile go potrzeba, nie więcej nie mniej!). Po zakończonej budowie on zbiera wypożyczone siekiery, młotki, piły. Można też system uprościć i mieć kwatermistrza ds. skrzyni, albo „rozłożyć” go między zastępy. Koniecznie trzeba mieć sprzęt oznakowany. Jednak nie dobytek pionierski będzie stanowił problem. Warto jednak zwrócić uwagę, że prezentuje on określoną wartość i należy o nim pamiętać. Zadbajcie też żeby skrzynia z nim nie była przeciążona. Do dziś pamiętam słynną „trumnę” 36 ŁDH „Knieja”, której nikt nie był w stanie podnieść.

Na Zlot pojedzie nie tylko sezam drużyny, ale zapewne ciężki sprzęt w postaci namiotów. Tu wielka zasługa kwatermistrza gniazda i Wasza, aby do jego dyspozycji wydelegować harcerza, który za sprzęt środowiska zadba. O ile wiem z założenia Okręg chce ograniczyć przyjezdny inwentarz do niezbędnego minimum, ale może się okazać, że w tym minimum jest 5-10-15 waszych „dyszek”. Oznakujcie je! Oznakujcie pokrowce! Oznakujcie omasztowanie i zapałki! Jak? Po prostu skompletujcie je jako jeden zestaw i ponumerujcie po kolei zgodnie z ilością posiadanego sprzętu. W moim obecnym środowisku tj. Szczepie „Bukowy Dom” stworzyłem pewną grupę sprzętową. Grupy te można nazwać księgowym planem kont. Na czym to ma polegać? Chodzi o to, aby w całym Okręgu funkcjonował jeden system rejestracji środków sprzętowych. Jednocześnie każda drużyna nadając kolejny numer danemu środkowi trwałemu przypisuje go w kolejności do odpowiedniej grupy. W zbliżonej formie numer, który można nanieść np. na namiot 10 osobowy wygląda następująco 1/10, 2/10, 3/10 … x/10 (zobacz grupy sprzętowe na końcu artykułu) dodatkowo dla wyróżnienia środowisko może używać jako trzeciego elementu inicjałów nazwy np. 7/10/BD. Bodaj dwa lata temu na spotkaniu Zarządu Okręgu kwatermistrzowie ustalili pewne szczegóły co do sposobów znakowania sprzętu przez środowiska. Oczywiście o wiele trudniej sygnować jest stelaże, omasztowania, zapałki, śledzie itp. te wystarczy zaznaczyć odpowiednim kolorem taśmy lub pomalować.

Najważniejsze o czym chcę jednak napisać to prośba, abyście nie traktowali sprzętu na sztuki. Uczciwie jest mieć niekompletny stelaż, niż skompletować go nie swoimi masztami lub zapałkami. Jeśli zobaczycie, że dany pokrowiec nie jest Wasz, lub namiot zasygnalizujcie właścicielowi, że znajduje się on u Was. Jeśli jako Okręg zaczniemy przekazywać nie swoje rzeczy to i Nasze powrócą. Dzień który będzie kończył się składaniem Gniazd łódzkich pamiętajcie, że należy szukać swoich rzeczy, a nie kompletować sprzęt. Przede wszystkim widoczne oznakowanie spowoduje, że na pewno wróci on do właściciela. Na koniec załączam tabelę z ustaleniami z odprawy kwatermistrzów oraz grupy sprzętowe. Pomyślmy też wspólnie jak stworzyć idealną książkę inwentarzową Okręgu, którą wypełni każde środowisko zgodnie z posiadanym majątkiem z natury (swoim i nie swoim). Ja jakiś pomysł mam, czekam na Wasze.

MS

Grupy sprzętowe