Zapraszam do wspomnienia tych, którzy tworzyli niegdyś nasze miasto. Zapraszam do refleksji w 70. rocznicę wsiedlenia do Litzmannstadt Ghetto.
Zapraszam do udziału w obchodach, których inicjatorem jest Centrum Dialogu Czterech Kultur im. Marka Edelmana.
Zapraszam na film.
Ghetto jménem Baluty
Dokument, Czechy, Polska 2008
Łódź – miasto mojego dzieciństwa. Tutaj się urodziłam i dorastałam. Tu padły moje pierwsze słowa, tu postawiłam pierwsze kroki. W Łodzi przeżyłam pierwszą miłość, zawarłam przyjaźnie, zrozumiałam, czym jest szczęście. Miasto to nie szczędziło mi też rozczarowań. Doświadczyłam tu niemalże wszystkich uczuć, począwszy od małych radości, przez euforie, ale i smutki, a może nawet nienawiść. Ostatnio coraz częściej myślę, że to Łódź mnie wychowała. I choć w moich planach jest wyjazd z tego miasta, na pewno tu wrócę.
Z czasem zaczęłam poznawać historię mojej „matki” Łodzi. Dość szybko zetknęłam się ze sloganem „Łódź – miasto czterech kultur”. Anegdota o karpiu po niemiecku, rosyjsku, żydowsku i oczywiście polsku znana jest chyba wszystkim łodzianom. 19 października mija 70. rocznica wsiedlenia do Litzmannstadt Ghetto , w związku z czym postanowiłam skupić się dziś na kulturze żydowskiej. Kulturze jakże bogato rozwiniętej w moim mieście, a jednocześnie cały czas tak bardzo mi obcej.
Niedawno miałam przyjemność obejrzeć film w reżyserii Pavla Stingla pt „Bałuckie getto”. Na jego kompozycję składają się opowieści czeskich Żydów, którzy przeżyli getto, skontrastowane z dzisiejszym życiem bałuciarzy. Dzieło jest koprodukcją polskiego Studia Yeti Films i czeskiego K2. Z jednej strony mamy do czynienia z cudem zachowanymi zdjęciami Bałut z czasów okupacji, autorstwa Henryka Rossa, z drugiej zaś, spoglądamy na nie z dzisiejszej perspektywy okiem Miroslava Janka. Spojrzenia te różnią się, jednak zarówno dawne, czarno-białe wspomnienia, jak i te, które obiektyw aparatu ujrzał niedawno, nie pozwalają pozostać obojętnym wobec tematu. Ukazane w filmie analogie twórcy podsumowują w jednym zdaniu: „Wtedy był to strach, głód i upokorzenie, obecnie bieda, beznadzieja, alkoholizm. I wtedy, i teraz walka o przetrwanie”. czytaj dalej
