Z życia obozowego…7:30 – chwila po pobudce. Gwizdek!
– Alarm mundurowy! – w podobozie pełna dezorientacja.
Pada kilka słów wyjaśnienia ze strony oboźnej:
– Alarm mundurowy oznacza, że musicie jak najszybciej i bardzo starannie ubrać się w mundury.
Zawrzało. Wszyscy pobiegli do swoich namiotów. Opiekunowie zastępów nie wiedzą, w co ręce włożyć.
Zastęp dziewczyn, „Potok”: Ania z Kasią już prawie gotowe, ale zdążyły się pokłócić. Ewa krzyczy, że ktoś ukradł jej beret, za to Angelika bez ruchu siedzi na kanadyjce – boi się zmienić buty.
Zastęp chłopców, „Nurt”: Andrzej jest z siebie dumny – samodzielnie założył bluzę mundurową, nawet zapiął wszystkie guziki i wyszedł na plac apelowy… w spodniach od dresu i klapkach. Łukaszowi trzeba pomóc znaleźć mundur, Rafałowi – zawiązać sznurowadła…
Ale, ale… Czy ja dobrze widzę? Tak! To Robert! Już od dawna gotowy, jednak nie wybiega na zbiórkę. Dlaczego? Pomaga druhom z zastępu – dziś to on pełni funkcję zastępowego. Po wczoraj złożonym Przyrzeczeniu szczególnie stara się dawać dobry przykład.
Kolejny harc – meldowanie. Musielibyście to zobaczyć – te skupione twarze, te uważnie, starannie powtarzane słowa: „Czuwaj druhno oboźno…”
Jeszcze tylko Angelika – nieśmiało, prawie bezgłośnie i… zadanie wykonane!
I tak powoli, prawie leniwie, a przecież z tak wielką uwagą i wysiłkiem, mijają kolejne zajęcia obozowe…
20:00 – ognisko. Krąg Rady.
– Na dzisiaj to wszystko. Czy ktoś chce jeszcze coś dodać?
– Tak – odzywa się Robert – Chciałem podziękować. Kiedy wczoraj zobaczyłem ognisko, które dla mnie rozpaliliście – wszystko się zmieniło. Zapłonął we mnie ogień. Będzie płonął już zawsze. Będę o niego dbał. Dziękuję.
7:30 – chwilę po pobudce. Gwizdek!
– Alarm mundurowy!
– Alarm? Co to znaczy? – w podobozie pełna dezorientacja.
Pada kilka słów wyjaśnienia ze strony oboźnej:
– Pamiętacie? Wczoraj też mieliśmy alarm – musicie jak najszybciej i bardzo starannie ubrać się w mundury.
Zawrzało. Wszyscy pobiegli do swoich namiotów…
Drużyna Pełni – drużyna osób niepełnosprawnych umysłowo.
Nie jest ważne czy i kiedy dojdziemy na szczyt. Ważne, żeby ciągle być w drodze.
3 komentarze
Chciałbym usłyszeć gawędę na żywo. Bo co innego gawęda na papierze, a co innego na żywo. Ale moje gratulacje za pomysł. ;)
świetne. pełen szacunek za tak genialnie pełnioną służbę.
Mógłbym rzec, że ta gawęda opisuje życie obozowe zwykłej drużyny harcerskiej, a nie Pełni.