Dzieło to jest biografią, w której opisywane jest pełne przygód życie twórcy skautingu Roberta Baden-Powella. Książka posiada przepiękną szatę graficzna ilustrującą niepowtarzalne rysunki Bi-Pi. „Wilk…” został podzielony na 4 rozdziały m.in. „Przygody i doświadczenia”, „Skauting”, oraz na 62 podrozdziały. Książkę wydało Wydawnictwo Prokop, które postarało się aby tekst czytał się przyjemnie, obrazki się komponowały oraz by wszystko wyglądało przejrzyście i schludnie.
Walter opisał życie całe życie Baden-Powella. W pierwszym rozdziale po wstępie dowiadujemy się, że Robert nie uczył się dobrze, ledwo ukończył szkołę średnią. Niestety nie dostał się na sławny uniwersytet w Oksfordzie, gdyż poległ na egzaminie wstępnym. Uwielbiał chodzić na zwiady i rysować w gąszczu Hyde Parku. Pewnego razu wraz z braćmi zdecydowali się na wyprawę z mapą i kompasem do miejscowości Llandogo nad rzeką Wye. Zbudowali łódź i popłynęli Tamizą z Londynu na północny wschód. Nocą spali w namiotach, a za dnia gotowali, najczęściej kucharzem był BP. Robert nie lubił gotować, a jego potrawy wyglądały jak „nieapetyczna papka”. Przejawił wtedy chęć zajmowania się orientacją w terenie. Szło mu na tyle dobrze, że jego brat Warrington nie mógł wyjść z podziwu. Następnie brał wraz ze swoimi braćmi udział w regatach, w których odnosili sukcesy. Po odmowie ze strony uniwersytetu. Bi- Pi przystąpił do egzaminu wstępnego w Sandhurst. W tym mieście mieściła się najstarsza i najbardziej ceniona akademia wojskowa w Anglii. Zdał i uzyskał drugą lokatę jako kandydat do kawalerii i czwartą jako kandydat do piechoty. Wybrał kawalerię i został przydzielony do 13 pułku huzarów, a tym samym spełniły się jego marzenia o dalekich krajach, gdyż huzarzy z 13 stacjonowali w Indiach.
W następnym rozdziale, który jest najdłuższy opisywane są wyprawy, misje oraz przygody i doświadczenia, które są tytułem tego rozdziału. Bardzo istotną historią jest śmierć małej zuluski, przez którą i dzięki której Bi-Pi domagał się, aby wszyscy żołnierze armii brytyjskiej przechodzili szkolenie z pierwszej pomocy. A jeszcze później włączył ją do ruchu skautowego.
W kolejnym z rozdziałów Walter napisał o metodzie, prawie, przyrzeczeniu, o celach i zasadach czyli najważniejszych aspektach ruchu skautowego. Opisał także pierwszy obóz skautów na wyspie Brownsea, na której powiewała historyczna flaga Mafekingu, a na pobudkę rozbrzmiewały dźwięki z rogu antylopy kudu, który został podarowany Robertowi przez wodzów plemienia Matabele. W tym rozdziale opisane zostało, opublikowanie książki B-P „Scouting for boys”. Rozdział ten nosi nazwę „Skauting”
W Ostatnim rozdziale zatytułowanym „Spuścizna” został opisany skauting w naszych czasach. O nowoczesnym zarządzaniu, nazwach światowych organizacji, światowych konferencjach skautów oraz o zajęciach i wychowaniu w różnych krajach.
Moim zdaniem „Wilk, który nigdy nie śpi” jest książką obowiązkową do przeczytania przez każdego harcerza, który chce dowiedzieć się więcej o Baden-Powellu i początkach ruchu skautowego. Książkę czyta się szybko, a każda linijka tekstu dostarcza niezwykłych wrażeń. Dzięki jej przeczytaniu nabrałem nowych sił do dalszego działania w harcerstwie. Zachęcam gorąco!
mł. Szymon Mucik
